Stoppen of doorlezen? Nicolien Mizee: De kennismaking

Nicolien Mizee: De kennismaking: Faxen aan Ger: deel 1 (Nederland, 2017): 393 blz: Uitgeverij van Oorschot

 

 

Ik start vandaag met een nieuwe rubriek: Stoppen of doorlezen? 

 

Het aanbod aan boeken die ik eventueel wil lezen is enorm. Je hebt natuurlijk de grote klassieken, maar ook verschijnen er ieder jaar talloze nieuwe boeken. Een beetje boek telt al gauw 300 bladzijden en daar doe ik toch ongeveer 6 dagen over.

 

Ik denk dat ik na het lezen van zo'n 50 bladzijden wel iets kan zeggen over een boek en in ieder geval weet ik dan wel of ik verder wil lezen of niet. Op deze manier kan ik kennismaken met een flink aantal boeken en daar een kleine selectie uit maken van die boeken die ik verder wil lezen. 

 

Het eerste boek voor deze serie is "De kennismaking", het eerste deel van "Faxen aan Ger" van Nicolien Mizee, dat ik gisteren bij de bibliotheek heb geleend en dat ik tot en met bladzijde 48 heb gelezen. 

Het schijnt dat de "Faxen aan Ger" momenteel behoorlijk populair zijn. Collega-bloggers Alek en Jan Anton waren allebei erg te spreken over dit eerste deel. Alek heeft zelfs al een aantal vervolgdelen gelezen. 

De eerste 48 bladzijden van "De kennismaking" bevat faxen die Nicolien aan Ger Beukenkamp heeft geschreven tussen 4 augustus 1994 en 11 november 1995. Ger was haar docent scenarioschrijven. 

Nicolien is een vrouw die duidelijk anders in het leven staat dan de meeste andere mensen en ze schrijft lekker van zich af, met veel humor. Een aantal citaten:

- Geheel tegen mijn gewoonte in schoof ik beneden in het café weer bij ze aan, en vertelde, enigszins onder de invloed van de jenever, achter elkaar al mijn succesverhalen over bijna veertien jaar poseren, waarbij ze allemaal over tafel lagen van het lachen en uiteindelijk op de geniale gedachte kwamen dat ik deze verhalen eigenlijk op zou moeten schrijven! In een boek! En dat zouden ze dan, beloofden ze me, ook echt kopen en lezen.

- Jij kunt je werk los van jezelf zien, maar dat is voor mij onmogelijk. (Dat schijnt te komen doordat de beide hersenhelften bij vrouwen met honderd miljoen draadjes aan elkaar zitten, en bij mannen met ongeveer twee.)

- Jouw en mijn gedrag in aanmerking nemend, is het nog een godswonder dat we ooit een min of meer coherente dialoog weten te voeren. Over een half jaar blijkt waarschijnlijk dat jij me al die tijd in de grondbeginselen van de Italiaanse grammatica hebt onderwezen, terwijl ik meende een cursus Argentijnse tango bij je te volgen.

- Elementair aan mijn model is dat ze geen dag iets kan wat ze niet wil. Ze kan zich nu eenmaal niet "over de dingen heen zetten" en geen vuile vingerafdruk van de maatschappij op haar zuivere ziel verdragen.

- Nu zal het je niet verbazen dat jij daar in al je verpletterende Gerheid ook in voorkomt ...

- Mijn bezigheden dezer dagen zijn het schrijven van a. dat verhaal, b. een wervende tekst voor een praktijk voor acupunctuur (die man wil me nu in cadeaubonnen betalen; binnenkort biedt hij me aan een pak van die naalden te sturen bij wijze van honorering) ...

- Begin mei ga ik twee maanden naar Marokko. Ik ga ervan uit dat we neerstorten, ik op onze vakantiebestemming aangekomen tot volslagen apathie verval, mij de haat van mijn reisgezellin op de hals haal, twee weken verdoofd achter haar aan strompel, talrijke ziektes oploop, beroofd en verkracht word, om bij terugkeer opnieuw neer te storten. Mocht ik echter door een merkwaardige samenloop van omstandigheden toch nog thuis geraken, dan is mijn huis afgebrand, mijn familie overleden, en heel Nederland van de aardbodem verdwenen.

Uit deze eerste 48 bladzijden zijn nog veel meer pakkende citaten te halen. Wie ze net zo grappig vindt als ik, begrijpt dat ik zeer graag wil doorlezen!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.